Yalnızlık

Yalnızlık çilesidir insanın ve düşünmektir inadına. Var olmaktır yalnızlık hiç yokluktan türeyerek…
Düşünmektir yalnızlık. Dik durmak ve başka aşklara yeni keşiflere ve ayrı limanlara yolculuktur. Uçumurumun kenarından atlayıp bir dalda asılı kalmaktır. Ve kimse yokken değil en mahrem kalabalıklarda boğulmaktır yalnızlık. Kendi korkularını kederlerini önyargılarını tüm dert ve kederleri içine atmaktır. Acıyla yoğrulmak ve yoklukların güncesini tutmaktır onun adı. Sevinmek üzülmek sabretmek öfkelenmektir yalnızlık, tüm tezat hislere inat…
Kitap gibidir yalnızlık. Okuyucusuna canhıraşça yaklaşıp hiç konuşmadan onu bölmeden acısıyla tatlısıyla  kabullenir onu. Kendin susarak içten konuşarak  haykırmaktır yalnızlık. Tüm yarım kalmışlık yaftasını arkamıza attığımızda ve zamanın tadını çıkarmak için dertlere pehlivanca kafa tutarak onlarsız kalmaya alıştıgımızda dertsiz kedersiz üzüntüsüz yaşamayı farkettiğimizde anlarız yalnızlığın aslında bir başına yalnız kalmak olmadığını
dille susarak kendi içinde kelime sarraflığı hitabet ustalığı harflerin efendisi mana denizinin kaptanı deryası olmaktır yalnızlık …
aşık olmayana yalan ve safsatalarıyla kuru bir kelimeden ibarettir aşk.aşık olmayan bunu anlamaz  aşık olansa anlatamaz.işte kelimelerin hükmünü yitirdiği yerde söze dökülemeyen duydulardır yalnızlık aşkı. cici bici şeker şerbet ne etliye ne sütlüye bulaşan onca kuru laf değildir yalnızlık .
Yalnızlık yeryüzündeki en eski en dirençli gelenektir. Yalnızlık dışlanır ama dışlayamaz.yalnızlık incinir ama incitemez. Yalnız olunca anlarsınız bu hisleri ve yüreğiniz kadife bir keseye dönüşür;içinde sırma bir yumakla ve size:sen  bu yufka yürekle kimseye kıyamazsın diye seslenir ve öyledir de galiba …
Ve tüm bunlara rağmen sırf yalnız kalmak için sende katılırsın acemi yalnızların safına ve anlarsın ki hepimiz aslında YALNIZIZ…

Konuk Yazar Mehmet Gök: