Kelimelerin İçinde Kayboldum…

ugün ne yazayım diye düşündüm durdum . Halbuki yazacak o kadar çok şeyim var ki. Fakat bunları bir türlü yazıya geçiremiyorum. Neden diye sorarsanız ; ben bunu fazla kitap okumamaya bağlıyorum. Bu güne kadar beşyuz tane kitaba başlamışım gelgörki bunların sadece 50 tanesi tam olarak bitirmiş olmam beni de tatmin etmiyor bir noktada. Kitap sayısı az olsada ben buyum diyorum kendi kendime. Belki de nefsim bana dedirtiyor. Evet evet bence nefsim diyor. Hiç unutmuyorum bir gün lise yıllarımda yurtta okurkene biri bana bi kitap tasfiye etti ismi de “Taaşuk-ı Talat ve Fitnat” ilk romantik romanmıymış felan tam da bilmiyorum, neyse kitabı yurdun en üst katında ki odadan aldım getirdim ve okumaya başladım. Ya bu ne biçim kitap beni gece uyutmadı. Olaylar öylesine akıcı öylesine sürükleyici ki bazen lavaboya{wc} bile gidemiyordum sırf kitabı okumak için. İşte benim hayatımda okuduğum en güzel kitap . “taaşuki Talat ve Fitnat” . Tavsiye ederim… ha bu arada kitap mevzusuna girmişken internette kitap bloğu var Rıza Selçuk Saydam tarafında yürütülüyor. Edindiğim bilgiye göre bu kişi hem kitapları okuyormuş hemde okuduğu kitapları bloguna özet olarak atıyormuş ve de tanıtıyormuş ne diyelim teşekkür etmekten başka. (: www.rsskitap.com  buda adresi … Yaw ben ne diyecektim hangi konulara geldim böyle. Heh içimde birsürü şey var diyordum ama bunları bir türlü karşımdaki insana söyleyememek {anlatamamak}tan bahsediyordum . Şimdi diyeceksiniz senin dersin ne . vala bilmiyorum bende ya hayatı anlamaya başlıyorum yada … off vala bu hayat çok karışık ve sarmaş dolaş . yarınımızdan emin değiliz daha. Ve ben bu cumleleri yazarken o kadar çok şey geçiyor ki kafamdan ne yazacağımı bilmiyorum. Beynimden geçen cümleler bir otoban gibi sanki gelip geçiyorlar. Onlar ı tam anlayıp anlatmaya çalışıyorum ama beni hemen atlatıyorlar. Ve her geçişlerinde bana neden kitap okumadın eğer Aysel hocayı dinleyip biraz kitap okusaydın bunlar olmazdı bizde seni böyle geçmezdik diyorlar. Ben de acı ile başımı eyiyorum. (:

Neyse son kısımda sizinle kısa bir konuşmamı paylaşmak istiyorum. Geçen bi arkaşımla üsküdara gittim. Kızkulesine bakan yerde fotoğraf çektik. Orada yaşlı bir adam selpak felan satıyordu. Ondan bi fotoğraf istedim fakat poz vermeye tenezzül bile etmedi . hmm dedim . ve o anlık bir gönlümle ona bi soru sordum. Dedim ki “Dede hayatta bir şeyin olacağına çok inanırsam o gerçekleşir mi?” biraz düşündü ve “Evet” dedi. Peki dedim bu her şey için geçerli mi? Ona da “evet” dedi. İçimden akciğerlerimin hücrelerinin taaa atomlarına kadar bir nefes çektim ve Elhamdûlillâh dedim. { 01:50 }

{ 528120461}